poniedziałek, 30 września 2013

Gruszki w czerwonym winie

Jesień daje bardzo wiele kulinarnych możliwości : jabłka, gruszki, kapusta, dynie to one najczęściej królują na bazarach, a potem na naszych stołach. Tak więc dziś zapraszam was na deser z panią Gruszką w roli głównej..

Gruszki w czerwonym winie

niedziela, 29 września 2013

Ziemniaki z boczkiem i cebulką pieczone w gruboziarnistej soli morskiej

Wczesna jesień to czas ostatnich zbiorów, jednym z nich są wykopki, a co za tym idzie ziemniaki, ziemniaczki, kartofle...  Najsmaczniejsze oczywiście są te prosto z ogniska, ale dla tych , którzy nie mieli okazji brać udziału w wykopkach i smakować tegorocznych ziemniaków z ogniska, mam przepis na równie pyszne ziemniaki pieczone w soli morskiej..

Ziemniaki z boczkiem i cebulką pieczone w gruboziarnistej soli morskiej
Ziemniaki pieczone w soli morskiej

Składniki:
6 szt ziemniaki, 1kg gruboziarnistej soli morskiej,1 cebula pokrojona w krążki, 3 plastry boczku,pęczek rozmarynu,1 szt białko jaja kurzego,100 ml woda;
Wykonanie:
1.Ziemniaki dokładnie wyszorować pod bieżącą wodą( nie obierać);
2. Każdego ziemniaka przekroić wzdłuż na pół, do środka włożyć 1-2 krążki cebuli, plaster boczku,kilka listków rozmarynu, zamknąć obydwie połówki ziemniaka i tak aż do wykończenia składników;
2.Białko rozbić z wodą za pomocą widelca;
3.Białko rozbite z wodą wymieszać z solą, dodać rozmaryn;
4.Połowę soli włożyć do formy, rozprowadzić równomiernie, na to położyć przygotowane ziemniaki, przykryć resztą soli, w miarę możliwości wyrównać wierzch;
5.Piekarnik rozgrzać do 190 stopni,wstawić formę z ziemniakami i piec 1h;
Przed wyciągnięciem z piekarnika sprawdzić wykałaczką czy ziemniaczki są miekkie
ps. ziemniaki można też piec w całości, bez faszerowania wtedy należy rozgrzać piekarnik do 200-220 stopni; również rozmaryn można zastąpić szałwią czy ulubionymi ziołami;


Smacznego!
Iwona

czwartek, 26 września 2013

Słodka focaccia

Wszyscy znamy pulchną, pachnącą rozmarynem, włoską focaccię, ale jest też mniej znana słodka wersja tego wypieku. Ja przygotowuję ją dosyć często, jest prosta w przygotowaniu, rozpływająca się w ustach po upieczeniu, zazwyczaj nie uleży u nas dłużej niz 2h :) Zapraszam do wypróbowania..



Składniki:
250 g mąki, 150 ml mleka, 50 g cukru, 50 g masła, 1/2 łyżeczki soli, 5 g swieżych drożdży;
Wykonanie:
1. Podgrzać mleko do letniej temperatury i rozpuścić w nim drożdże;
2.Przesiać mąkę do naczynia o pojemności, która pozwoli na swobodne w nim wyrabianie;
3.Mąkę zalać ciepłym mlekiem z rozpuszczonymi drożdżami i zacząć wyrabiać; Po kilku minutach dodać cały czas wyrabiając cukier, potem sól; Po około 10 minutach wyrabiania dodać masło pokrojone w kostkę i kontynuować wyrabianie do jego wchłonięcia; Ciasto jest gotowe, gdy jest gładkie i odstające od ręki;
4.Okrągłą formę do pieczenia posmarować masłem, z wyrobionego ciasta uformować kulę i położyć na środek wysmarowanej formy; Przykryć ściereczką i odstawić do podwojenia objętości ciasta ( ok.30min);
5.Gdy ciasto podwoiło swoją objętość, delikatnie palcami ugniatając rozprowadzić ciasto w formie tak by tworzyło okrągły placek - focaccię; Tak rozprowadzone ciasto w formie ponownie przykryć ściereczką i odstawić na 1h;
6.Po tym czasie posypać wierzch ciasta szczyptą cukru i włożyć do piekarnika rozgrzanego do 220 stopni na 25-30 minut (do zarumienienia wierzchu);
7.Focaccię ostudzić przed podaniem, smacznego!


Słodka focaccia



Z pozdrowieniami
Iwona

niedziela, 22 września 2013

Smażone kalamary

Smażone kalamary to owoce morza, które często w kuchni lubią płatać figle  i stać się gumowate; To właśnie przez tę gumowatość wiele osób zraża się do nich na początku, sama też za pierwszym spróbowaniem nie wyczuwałam żadnej smakowej rewelacji, dopiero po kilku latach bez większego entuzjazmu skosztowałam ponownie swieżych, smażonych kalamarów i zostałam oczarowana ich chrupkością i delikatnym smakiem; Nie mogło obyć się bez śledztwa dlaczego jedne kalamary mogą być chrupiące, a drugie gumowate; Okazało się, że diabeł tkwi w szczegółach - kalamar im dłużej smażony tym staje się bardziej gumowaty! Dlatego by zrobić chrupiące krążki kalamara trzeba wrzucić go na dobrze rozgrzany olej i smażyć dosłownie chwilę, nie dłużej niż 2-3 minuty; drugi szczegół to  solenie kalamarów dopiero po usmażeniu! A wy jakie macie sposoby na chrupiące smażone kalamary ?

Smażone kalamary podane na rukoli z ananasem
Smażone kalamary

Składniki:
400 g kalamary, 200 g sałata np. rukola lub roszponka,
100 g ananas świeży,
sól, pieprz do smaku,
2 łyżki oliwy extra vergin,
1/2 l olej arachidowy do smażenia,
mąka z pszenicy durum lub mąka kukurydziana do obtoczenia
 Wykonanie:
1.Kalamary oczyścić (wyjąć środkową chrząstkę, wyciągnąć wnętrzności,obrać ze skórki tak by została sam biały kalamar); jeśli kalamary są mrożone wystarczyć je namoczyć na 1/2h w mleku;
2.Kalamary pokroić w krążki o szerokości 0,5 cm;
3.Dokładnie osuszyć krążki kalamarów, a następnie obtoczyć w mące kukurydzianej lub z pszenicy durum np. semolinie; Obtoczone w mące kalamary przełożyć na sitko i delikatnie potrząsając pozbyć się nadmiaru mąki;
4.Rozgrzać olej i wrzucać krążki kalamarów; Smażyć na złotawy kolor max. 3 minuty, jeśli bedą smażone zbyt długo będą gumowe;
5.W tym samym czasie oplukać sałatę, anananasa pokroić w paski;
Sałatę wymieszać z ananasem, szczyptą soli, 2 łyżkami oleju z oliwek, nałożyć na talerze;
6.Kalamry odsączyć z oleju na papierze kuchennym, posolić; kłaść na sałatkę na talerzach i podawać gorące;

Smacznego!
Iwona

Crostata di marmellata / Włoska tarta z konfiturą

   Crostata – najstarszy włoski deser, który przetrwał w praktycznie niezmienionej formie do dzisiejszych czasów. Niektóre pogańskie legendy wskazują na istnienie crostaty nawet przed erą chrześcijańską;
Jedna z nich mówi, że syrena Partenope upodobała sobie szczególnie Zatokę Neapolitańską i raz do roku, na wiosnę ukazywała się i śpiewała ludziom; Mieszkańcy by jej podziękować postanowili złożyć jej w darze to co mieli najcenniejszego: mąkę, jaja, cukier trzcinowy, wodę z kwiatów pomarańczy i przyprawy; Partenope zaniosła dary ludzi na Olimp, ucieszeni bogowie zamienili je w tartę, którą oddali syrenie. Partenope zamiast zjeść postanawia podarować ją ludziom, którzy wykazali tyle dobrego serca i hojności.
 

Crostata di marmellata / Włoska tarta z konfiturą
Crostata -włoska tarta z konfiturą

Składniki*:
Ciasto:
500 g mąka
250 g masło
200 g cukru pudru
3 zółtka
1 jajko całe
200 g cukru pudru
szczypta soli
skórka otarta z 1 cytryny lub łyżka wody pomarańczowej
Nadzienie:
1 słoiczek dowolnego dżemu lub marmolady (ok 300-400 g)
2-4 łyżki wody
*wszystkie składniki powinny być zimne
Wykonanie:
Mąkę i masło  połaczyc ze sobą aż uzykamy „piasek”, dodać jajko, żółtka, cukier puder, szyptę soli, skórkę z cytryny i wyrobić do połaczenia składników. Cały proces powinien trwac bardzo krótko,aby składniki się nie zagrzały od rąk. Dlatego powiem szczerze - trzeba się spieszyć, im szybciej polaczymy w jedność składniki tym ciasto będzie bardziej kruche. Gdyby ciasto nie chciało się połączyć – dodać łyżkę zimnej wody; Tak wyrobione ciasto owinąć folią spożywczą i włożyć do lodówki na ½ h.
Formę wysmarować masłem, posypać mąką.
Wyjąć ciasto z lodówki i rozwałkować na grubość 0,5-0,8 cm. Nawinąć na wałek i przenieść na formę. Odciąć niepotrzebne, wystające kawałki ciasta i wyciąć z nich paski, które położymy na wierzch; Nakłuć dno widelcem.
Dżem wymieszać z wodą i wlać na ciasto; Z wykrojonych pasków ułożyć dowolną dekorację na wierzchu crostaty (patrz foto); Dla koloru można posmarować za pomocą pędzelka wierzch ciasta roztrzepanym jajkiem;

Piec crostatę około 45 minut w piekarniku do 180 stopni ( ciasto powinno się zarumienić,a jego boki lekko odstawać od formy); Podawać po wystudzeniu;

                                      Smacznego!
                                        Iwona 

Gruszka duszona w syropie malinowym podana na kremie waniliowym

Dziś prosty przepis na słodki sezonowy deser. Połaczenie moich ulubionych smaków - maliny, wanilii i gruszki; Nie prezentuje się zbyt pięknie, ale za to po skosztowaniu wywołuje uśmiech na buzi, doskonale sprawdza się jako deser dla dzieci jak i dorosłych. Zapraszam.....
Gruszka duszona w syropie malinowym podana na kremie waniliowym

Składniki:
2 szt gruszki, 150-200 ml syrop malinowy, 100 ml woda, 200 ml mleko, 1/2 ml laska wanili, 2 szt żółtka,30-50 g cukier;
Wykonanie:
1.Gruszki obrać ze skórki, pokroić na połwóki i wyciąć gniazda nasienne;
2.Do garnka wlać syrop (lub sok domowej roboty) malinowy,dodać 100 ml wody,doprowadzić do wrzenia, zmniejszyć ogień i włożyć gruszki; Dusić je na małym ogniu po 5 minut każdej ze stron;
3.Sos waniliowy:żółtka ubić z cukrem do "białości";mleko zagotować z wanilią,a następnie dodawać stopniowo gorące mleko do ubitych żółtek cały czas mieszając.
4.Garnek z masą jajeczno waniliową postawić spowrotem na ogniu i cały czas mieszając doprowadzić do zgęstnienia sosu(u mnie trwało to kilka minut).
5.Gotowy sos przelać do szklanek do wysokości 1/2 i pozostawić do lekkiego przestudzenia.
6.Na sos wanilowy kłaść gruszkę i zalać przestudzonym syropem malinowym pozostałym z duszenia gruszek;

Smacznego!
Iwona

sobota, 21 września 2013

Miecznik pod warzywami w towrzystwie pieczonych ziemniaków z rozmarynem

Miecznik to niesamowicie wielka ryba ze szpadą na pysku,  nie da się przejść obok niej obojętnie, odkąd pojawiła się na stoisku rybnym kusiła mnie i kusiła, aż postanowiłam ją spróbować; 
Muszę przyznać, że rybka ta jest bardzo delikatna, wogóle nie było w filecie ości, ale nie było też tłuszczu, chudość tej ryby przekłada się na "suchość"mięsa na talerzu, dlatego postanowiłam ją podać pod warzywami, żeby nabrała soczystości.. Zapraszam.....

Miecznik pod warzywami w towrzystwie pieczonych ziemniaków z rozmarynem


Składniki: 2 filety (ok.300-400 g) miecznika, masło klarowane do smażenia,sól i pieprz do smaku, 1 szt cebula biała, 1 gałązka selera naciowego, 1 szt marchewka, 2-3 szt pomidory bez skóry,5-6 szt czarne oliwki bez pestek,2 ząbki czosnku,300 g ziemniaki, rozmaryn świeży, olej do pieczenia ziemniaków,szczypta natka piertuszki,50 ml białe wytrawne wino;
Wykonanie:
1.Seler, cebukę posiekać, marchewkę pokroić w drobną kostkę, zeszklić na patelni w towarzystwie ząbka czosnku;
2.Po kliku minutach dodać obrane ze skórki i pozbawione gniazd nasiennych pomidory pokrojone w drobną kostkę;
3.Doprawić solą i pieprzem do smaku; Dusić kilka minut pod przykryciem tak by warzywa były ugotowane, ale pozostały "chrupkie". Na samym końcu dodać oliwki czarne. Następnie wyłączyć źródło ciepła.
4.Ziemniaki obrać ze skórki i pokroić na "ósemki"; Przełożyć do formy i posypać je solą, świeżym rozmarynem, polać olejem i dobrze wymieszać. Wstawić do piekarnika rozgrzanego do 220 stopni aż do zarumienienia, w połowie pieczenia ziemniaki przekręcić na drugą stronę;
5.Filety miecznika opłukać, osuszyć,posypać solą i natrzeć pieprzem;
6.Na patelni rozgrzać kilka łyżek masła klarowanego,całe ząbki czosnku, położyć filety i posypać je natką pietruszki;
7.Po dwóch minutach smażenia przekręcić na drugą stronę i polać białym winem; Po odparowaniu wina smażyć jeszcze 8-10 minut pod przykryciem;
8.Kilka minut przed końcem, na filety położyć warzywa wcześniej uduszone; Polać sosem, który wytworzyć się podczas smażenia miecznika;
9.Odczekać 5 minut po wyłączeniu źródła ciepła, zanim podamy rybę do stołu;

10.Miecznika podawać wraz z upieczonymi ziemniakami; 
Smacznego!
Iwona

Sos boloński - krok po kroku

Sos boloński – najbardziej znany i uwielbiany na całym świecie włoski sos. Każdy z nas ma swój własny patent na ten specjał. Dziś zdradzę wam mój...




   Sos boloński odkryłam i nauczyłam się go robić podczas studiów, gdzie zaprzyjaźniłam się z rodzimą Włoszką Laurą. To ona zaraziła mnie pasją do kuchni włoskiej, nie tylko było tanio, szybko, ale i wyśmienicie. Jednak Ragu – to był specjał zachowany na wyjątkowe okazję lub niedzielę. Prawie tak jak u nas rosół. Nie wymagał zbyt wielkiego wkładu pracy, ale potrzebował długiego gotowania na małym ogniu.. „cottura lenta..”mówiła Laura, „oto pierwszy i najważniejszy sekret prawdziwego ragu bolognese”.

Spaghetti z sosem basilico ze świeżych pomidorków


Prosto, szybo, smacznie - te 3 słowa w porze obiadowej w moim domu oznaczają tylko jedno - kuchnia włoska! Dziś klasyk - prosty włoski sos ze świeżych pomidorów; Zapraszam..
               Spaghetti z sosem basilico ze świeżych pomidorków
 Spaghetti z sosem basilico ze świeżych pomidorków 


Składniki: 300-400 g spaghetti, 500 g pomidory bez skóry, 1 pęczek bazylii, 1 mała cebula biała, sól, pieprz do smaku, 1 łyżeczka cukru, 2-4 łyżki oliwy extra vergin; 
Wykonanie: 
1.Pomidorki obrać ze skóry, usunąć gniazda nasiene i pokroić w kosteczkę.
2.Cebulę posiekać, zeszklić na oleju z oliwy, a następnie dodać pokrojone pomidory. 
3.Doprawić solą,pieprzem, cukrem do smaku i dusić pod przykryciem na wolnym ogniu ok.20 minut. W razie gdyby sok zbyt szybko odparował dodać kilka łyżek wody. 
4.Tuż przed wyłaczeniem źródła ciepła, opłukane i osuszone liście bazyli, potrzeć w dłoniach by uwolniły aromat i wrzucić do sosu pomidorwego. Wyłaczyć ogień.
5.Ugotować spaghetti al dente i połaczyć z sosem. 

Smacznego!
Iwona

Odwracane ciasto ze śliwkami

Ciasto ze śliwkami robię dosyć często, zazwyczaj jest to ciasto kruche, dziś jednak chciałam coś bardziej puszystego, lekkiego,a mimo to soczyście śliwkowego.. tak oto powstało odwracane ciasto ze śliwkami, zapraszam...

Odwracane ciasto ze śliwkami
Odwracane ciasto ze śliwkami

Składniki:
300g (dowolna odmiana) śliwki,150g pszenna mąka,150 g mąka ziemniaczana,4 szt jajka,70 g masło,100 ml mleko,120 g cukier,szczypta sóli,2 łyżeczki proszek do pieczenia,1 łyżeczka skórki z cytryny,
 Sposób przygotowania:
Formę posmarować masłem, jeśli forma jest bez powłoki,która uniemżliwia przyczepienie się ciasta,użyć papieru do pieczenia; Dno formy posyć 1 łyżką cukru;
Sliwki umyć i osuszyć; Pokroić w cienkie paseczki i ciasno ułożyć na dnie formy do pieczenia;Posypać odrobiną mąki ziemniaczanej lub kaszy mannej;
Odstawić na chwilę;
W tym samym czasie, odzielić białka od żółtek; białka ze szczyptą soli ubić na sztywną pianę , żółtka utrzeć z cukrem; Do utartych żółtek dodać masło w temperaturze pokojowej i kontynuować ucieranie;
Do utartych żółtek z cukrem i masłem, dodaać stopniowo wymieszane ze sobą i z proszekiem do pieczenia mąki, oraz mleko; Dodać również skórkę otartą z cytryny;
Do gotowego ciasta dodać wcześniej ubite białka i delikatnie wymieszać;
Ciasto wlać na wcześniej przygotowane śliwki;
Piec do suchego patyczka w piekarniku rozgrzanym do 180 stopni ( około 60 minut);
Po wystygnięciu ciasta przykryć je talerzem i odwracając "do góry nogami" wyłożyć ciasto na talerz;
Zimne ciasto posypać cukrem puderem;

Smacznego!
Iwona

środa, 18 września 2013

Kurczak pieczony w winogronach

Połaczenia mięsa i owoców znane jest od wieków, chyba każdy z nas miał przyjemność spotkać na polskich stołach schab z jabłkami, pieczeń ze śliwką, pasztet z żurawiną czy bardziej współczesny kurczak w ananasach - kombinacji jest wiele; Owoce w mięsie nadają mu odrobiny słodyczy, czasem kwaskowego posmaku oraz utrzymują wilgotność podczas pieczenia, dzięki czemu mięso jest soczyste; Odpowiednio doprawione połaczenia mięsa z owocami potrafi naprawdę zachwycić; Ciekawość, nowy smak, urozmaicenie codzienności, jest wiele argumentów, które przemawiają za tym by choć raz wypróbować ulubione połaczenie mięsa i owoców na drugie danie; A tymczasem ja zapraszam was na moją wersję owocowo-mięsnej kolacji...
Kurczak pieczony w winogronach


Składniki:
Kurczak (cały ) ok 1 kg , 300g winogrona (białe i fioletowe) , 1 łyżka curry, 1 łyżka papryka słodka mielona, 1 łyżka chili mielone, sól do natarcia, 2-4 łyżki oleju, 1 szt cebula, 3-5 szt (małe) ziemniaki (opcjonalnie),
 Wykonanie:
1.Przygotować marynatę czyli : mielone chili, paprykę słodką i curry wymieszać z 2-3 łyżkami oleju;
2.Kurczaka opalić na ogniem ( jeśli trzeba), opłukać i dokładnie osuszyć, następnie natrzeć solą, potem przygotowaną wcześniej marynatą ( również w środku);
3.Do środka kurczaka włożyć garść winogron i kilka plaserków cebuli;
4.Kurczaka włożyć do rękawa do pieczenia, obłożyć kilkoma plastrami cebuli i resztą winogron; zamknąć szczelnie rękaw i odłożyć kurczaka na 1-2h do lodówki;
5.Po tym czasie rozgrzać piekarnik do 220 stopni i wstawić wcześniej przygotowanego kurczaka, w tym momencie można również dołożyć do formy kilka całych, małych i obranych ze skórki ziemniaków;
6.Piec 1h, ostatnie 10 minut otworzyć rękaw by skórka mogła się zarumienić;
7.Upieczonego kurczaka kroić na kawałki, podawać w towarzystwie winogron w sosie oraz ziemniaków ( opcjonalnie) lub chleba;
 Smacznego!
Z pozdrowieniami 
Iwona



niedziela, 15 września 2013

Ciasto z jagodami

Kiedy patrzę na ciasto z jagodami uświadamiam sobie jak ten czas bardzo szybko mija, dopiero co mieliśmy  sezon jagodowy w pełni, a zanim się zebrałam do dodania przepisu, o jagodach już ani słychu, ani widu; Na szczęście dla lubiących tego typu proste, wilgotne owocowe ciasta, w sklepach łatwo można znaleźć borówki amerykańskie, które znakomicie zastąpią nasze polskie jagody; Nie pozostaje mi nic innego jak zaprosić was na jeden kęs..

Ciasto z jagodami

Ciasto z jagodami


Składniki:100 g jagody lub borówki amerykańskie,250 g mąka,3 szt jajka,100 g cukier,150 ml olej sojowy lub słonecznikowy,120 ml (jedno małe opakowanie) jogurt naturalny,1/2 szt sok z cytryny, 2 łyżeczki proszek do pieczenia, skórka z cytryny;
 Sposób przygotowania:
1.Utrzeć całe jaja z cukrem na puszystą pianę.
2.Cały czas ubijając dodać w następującej kolejności reszte składników:
- najpierw olej,kontynuoać ubijanie;
-potem skórkę i sok z cytryny,kontynuować ubijanie;
- jogurt,kontynować ubijanie;
- a na samym końcu mąkę przesianą przez sito i wymieszaną z proszkiem do pieczenia;
3.Przelać do okrągłej formy,wierzch posypać jagodami i piec ok 50 - 60 minut w piekarniku rozgrzanym do 200 stopni przez pierwsze 10 minut, następnie zmniejszyć do 180 stopni. Przed wyłaczeniem wykonań próbę suchego patyczka. Jeśli patyczek wbity w ciasto po wyjęciu jest suchy- ciasto gotowe, jeśli nie kontynuować pieczenie jeszcze kilka minut i ponownie wykonać próbę.
4.Po ostudzeniu posypać cukrem pudrem.

Smacznego !
Iwona

poniedziałek, 9 września 2013

Kurczak alla papryka

 W sezonie na paprykę oprócz tradycyjnego leczo, sałatek, papryk faszerowanych itp.,  polecam wam przepis na soczystego, paprykowego kurczaka 
- gwarantuję, że nie będziecie żałować !

Kurczak alla papryka 
Kurczak alla papryka
Składniki: kurczak w kawałkach (ok. 1kg), 1-2 ząbki czosnku, masło klarowane do smażenia, 2 papryki (kolor dowolny),mała cebulka, sól/pieprz do smaku, 100-150 ml białego wytrawnego wina, 300 ml passaty pomidorowej lub 500g świeżych pomidorów, 50 g słoniny posiekana na krem z łyżką masła ( opcjonalnie);
Wykonanie:
1.Kurczaka opalić nad ogniem ( jeśli trzeba)  opłukać, osuszyć i pokroić na mniejsze kawałki;
2.Na szerokiej patelni obsmażyć kurczaka na maśle, aż do porządnego zarumienienia każdej ze stron;
3.Następnie dodać pokrojoną w grubsze paski lub kawałki paprykę, kontynować smażenie kilka minut, następnie dodać posiekany czosnek i cebulkę ( dodając je na końcu unikniemy spalenia czosnku) kontynować smażenie jeszcze kilka minut;
4.Po tym czasie dodać polpę pomidorową lub obrane ze skórki i posiekane drobno świeże pomidory; Doprawić solą i pieprzem; Wymieszać.
5.Zalać białym winem, przykryć pokrywką i dusić ok.30-40 minut;
6.Kilkanaście minut przed końcem posiekać bardzo drobno słoninę z łyżą masła aż stworzy się dosłownie krem, potem podsmażyć na miniaturowe skwareczki i dodać do kurczaka, wymieszać i kontynować duszenie;
7.Podawać kurczaka gorącego wraz z sosem pomidorowo paprykowym;
Kurczak alla papryka

Smacznego!

Z pozdrowieniami 
Iwona

niedziela, 8 września 2013

Domowy makaron jajeczny - tagliatelle/ fettucine itp.

    Kontynuując temat domowych makaronów, dziś coś o wiele prostszego, czyli tagliatelle. Regulując szerokość cięcia można w ten sposób zrobić też fettucine czy papardelle.                                                                                Zapraszam..


Domowy makaron tagliatelle

Składniki:jak poprzednio proporcje składników na 1 porcję są bardzo proste do zapamiętania – na każde 100 gr mąki - 1 jajko. 
Wykonanie:
1.Połaczyć składniki na stolnicy i wrabiać przez 15 min. Gdyby ciasto źle się wyrabiało dodać 2 łyżki wody i kontynuować wyrabianie. Bardzo ważne jest idealne wyrobienie ciasta. Po kilkunasu minutach wyrabiania sami poczujecie jak bardzo elastyczne i miekkie się stało. 
2.Tak wyrobione ciasto włożyć na pół godziny do lodówki owinięte w folię spożywczą, dzięki czemu będzie potem bardziej elastyczne, ale też nie wyschnie.
3. Po tym czasie rozwałkować ciasto na bardzo cienko, praktycznie 1-2 mm, musi być prawie, że prześwitujący placek; 
4.Następnie zostawić kilka-kilkanaście minut do lekkiego przeschnięcia ( jeśli nie macie czasu wystarczy dobrze posypać wierzch mąką by podczas zwijania i cięcia ciasto się do siebie nie przykleiło);
5.Zwinąć w rulonik i kroić w poprzek tagliatelle o szerokości 0,5 cm. Rozwinąć ślimaczki z makaronu i gotowe; Gotować w osolonym wrzątku al dente (kilka minut);
Smacznego!

Domowy makaron garganelli

Włoską kuchnię trudno wyobrazić sobie bez makronu. Na co dzień do wyboru mamy makaron przemysłowy lub domowy; Gdy tylko mam odrobinę czasu zdecydowanie wybieram domowy, jeśli wy też to zapraszam do wpisu,spróbuje przekonać was, że zrobienie domowego makaronu jest dziecinnie proste..


Domowy makaron - garganelli


Na pierwszy rzut coś dla lubiących eksperymentować:


Domowy makaron garganelli
Domowy makaron garganelli - krok po korku

Kto i gdzie stworzył pierwszy makaron ?

         Przez wieki wydawało się oczywiste, że pierwszy makaron stworzyli starożytni Rzymianie;  W 2005 roku jednak chińscy archeolodzy kopiący w neolitycznej wiosce w pobliżu miejscowości Laja poczynili odkrycie, które wywołało lawinę pytań – talerz spaghetti – naukowcy z Akademi Nauk i Instytutu Archeologi ustalili jego wiek na 4 tyś. lat; Znaleziony talerz spaghetti, przypomina tradycyjne chińskie spaghetti La-Mian,makaron  który do dziś wyrabia się przez wielokrotne rozciąganie ciasta ręcznie;Dziś naukowcy i historycy są bardziej skłonni twierdzić, że stworzenie pierwszego makaronu odbyło się równolegle na różnych kontynentach; W Europie bez wątpienia pierwsi byli Rzymianie i Etruskowie. Już w antycznych książkach pisano o rzymskiej „lagane” ( prawdopodobnie dzisiejsze lasanie) przygotowywanej z mąki orkiszowej. Pierwsze tagliatelle nazywano „tria”, nazwa, którą w regionie Apulii( Puglia) można spotkać do dziś; 
        Produkacja i handel makaronu na dużą skalę ruszyła w XV wieku, w największych miastach powstały pierwsze „pastifici”; Od tego czasu pasta rozprzestrzeniła się na sąsiednie kraje, szczególnie doceniona została na francuskich dworach; W tym samym czasie przybywa do Europy również pomidor, lecz minie jeszcze sporo czasu zanim stanie się „jadalny, a tymczasem pasta burro e formaggio (makaron z masłem i serem) staje się najpopularniejszym i najtańszym daniem włoskiego narodu, sprzedawany jest na ulicach i je się go rękami (dopiero około 1700 r. wynaleziony zostanie widelec do spaghetti);
     Makaronu nie należy gotować wcześniej niż przed podaniem; Warto też dopasować sos do kształtu makaronu; Ogólnie makarony krótkie dobrze się komponują z dużą ilością sosu o intensywnych smakach, do lekkich sosów lepiej wybierać makarony długie;
       Na dzień dzisiejszy ze względu na skład możemy rozróżnić 2 główne typy makaronu: makaron domowy i makaron  przemysłowy; Do makaronu domowego najczęściej używa się maki pszenej ogólnodostępnej w sklepach spożywczych, do makaronu przemysłowego używa się semoliny z pszenicy durum; Różnica jest też w ilości jaj, w makaronie domowym na 1kg mąki przypada zazwyczaj 10 jaj, w przemysłowym na 1kg mąki – 5 jaj; Również długość gotowania domowego makaronu jest o wiele krótsza, niż makaronu przemysłowego;
       Z punku widzenia chemicznego makaron składa się z wody, białka, tłuszczów i węglowodanów;
      Makaron powinno gotować się w osolonej wodzie w proporcjach 1 do 10, czyli na każde 100 g makaronu 1 litr wody; Makaron wrzuca się na wrzącą wodę. Stare książki kucharskie mówią, że ugotowany al dente jest bardziej lekkostrawny; By ugotować makaron al dente, czyli na półtwardo najlepiej próbować go podczas gotowania, można też sugerować się czasem podanym na opakowaniu; 

Spaghetti aglio, olio e peperoncino / Spaghetti z czosnkiem, oliwą i chili

Spaghetti z czosnkiem, oliwą i chili to jedno z najsłynniejszych i najszybszych włoskich dań; Intensywny smak i prostota przygotowania sprawiły,że danie to pokochał cały świat.
Jak w przypadku wielu słynych dań, tak i w przypadku spaghetti aglio, olio e peperoncino historia jego powstania nie jest oczywista; Przypuszcza się, że pochodzi z regionu Ambruzzo (Włochy) i należało do tkz.  „ dań biedoty”; Warto wspomnieć też, jedną z opowieści , która mówi, o tym, że po raz pierwszy połączenie czosnku z chili zostało wprowadzone przez francuską biedotę w XVIII wieku; Fakt, ten odkryto podczas plagi grypy, która sparaliżowała Marsylię; praktyczne każdy został zarażony oprócz kilku złodziei, schwytani nie umieli wytłumaczyć faktu swojej wysokiej odporności, torturowani przysięgali, że z biedy jedli tylko chleb z czosnkiem i chili; Wieść ta obiegła lekarzy na całym świecie, zaczeli też eksperymentować z czosnkiem w diecie; Stąd też prawdopodobnie narodziny włoskiej wersji biednego, lecz wzmacjniającego odporność dania, jak spaghetti z czosnkiem, oliwą i chili;


Spaghetti aglio, olio e peperoncino / Spaghetti z czosnkiem, oliwą i chili
Spaghetti aglio, olio e peperoncino / Spaghetti z czosnkiem, oliwą i chili
Składniki: 2 ząbki czosnku, 1 papryczka chili, 10 ml oliwy extra vergin, 300 g spaghetti, szczypta posiekanej natki pietruszki;
Wykonanie:
1.       Wrzucić spaghetti na wrzącą,osoloną wodę i gotować al dente wg wskazówek na opakowaniu;
2.       Czosnek pokroić w cienkie plasterki, papryczkę chili posiekać;
3.       Na szeroką patelnie wlać olej, dodać czosnek i chili; Doprowadzić do zarumieniena czosnku na bardzo małym ogniu, nie dopuszczając do jego wrzenia;
4.       Na patelnie wrzucić ugotowane spaghetti, wymieszać i „dusić” jeszcze 1 minute w aromatyzowanym oleju;

5.       Wyłożyć na talerze, posypać natką pietruszki i podawać gorące;

                                            Smacznego !
                                                Iwona 

środa, 4 września 2013

Sałatka Caprese na 5 sposobów

Sałatka Caprese jest jednym z dań kuchni włoskiej, w którym nie można się nie zakochać; W kolorach i smakach zawiera produkty, które tworzą historię włoskiej gastronomii: mozarella, pomidor, bazylia i oliwa extra vergin; Ale to nie wszystko, jeśli dobrze się przyjrzycie zobaczycie,że Caprese w swych kolorach przypomina flagę Włoch, stając się w ten sposób prawie, że jej kulinarnym symbolem !
Bardzo łatwa do przygotowania i jeszcze lepsza do spałaszowania :))
Zapraszam ..

Składniki to: mozarella 125 g, 1 pomidor lub kilka pomidorków koktailowych, liście świeżej bazyli, sól/pieprz do smaku i oliwa z oliwek (extra verin) do polania;
 Wykwintna Caprese
Za pomocą obręczy lub otwieranej małej tortownicy przygotować sałatkę w następujący sposób: I warstwa - pokrojone w kostkę pomidory, doprawione solą i pieprzem, II warstwa - pokrojona w kostkę mozarella również doprawiona solą i pieprzem; Wierzch - pęczek bazyli; Całość skropić olejem z oliwek i usunąć obręcz przed podaniem;

 Caprese na sposób tradycyjny
Pomidora i mozarellę pokroić w cienkie plastry, na talerzu układać na przemian plaster pomidora i mozarelli; doprawić solą i pieprzem, na wierzch położyć kilka listków bazyli, polać olejem z oliwek;

 Caprese Flaga Włoska
Pomidora i mozzarellę pokroić w plastry, układać na talerzu w rzędy: najpierw rząd bazyli, potem mozzarelli i pomidora; Doprawić solą i pieprzem, polać olejem z oliwek;

   Caprese Fantazyjna Piramidka
Pomidora i mozarellę pokroić w plastry, przekładać idąc w kierunku pionowym pomidora, mozarellę, liść bazylii i tak aż do wykończenia składników; Doprawić solą i pieprzem przed przekładaniem lub po, jak wolicie; Polać oliwą z oliwek;

 Koreczki Caprese
Pomidorki koktailowe przeciąć na pół; pomiędzy 2 połówki wkładać kawałek mozarelli i liść bazyli; Nabijać na wykałaczki i ustawić na talerzu. Kiedy wszystkie są gotowe posypać szczyptą soli i pieprzu, skropić olejem z oliwek;

Prawda,że łatwe i smaczne ? :)
Z pozdrowieniami
Iwona